گزارش رسیده : لطفا این مطلب را پخش کنید تا شاید به گوش مسئولان و مردم برسد. پاداشی که حدود 4 یا 5 روز پیش بین رییس و بقیه مسئولان درجه یک شرکت اتوبوسرانی تبریز تقسیم شده حق کارگران زحمت کش این شرکت بوده ولی به جای دادن پاداش به کارگران مسئولان شرکت اتوبوسرانی تبریز آن را بین خود تقسیم کرده اند که مابین 750000 تومان تا 1500000 تومان بوده آیا این انصاف و عدالت است که کسانی که حقوقشان بالای 3 الی 10میلیون تومان می باشد این پاداش را دریافت کنند ولی کارگران بدبختی که شب تا صبح تاریکی و سرمای شبانه تبریز را در محیط باز تحمل می کنند و متصدی سوختگیری هستند و یا رانندگانی که در مسیر پر خطر بیارتی مشغول خدمت هستند و حقوق ماهانه اشان با تمام اضافه کاریها بیشتر از یک میلیون تومان نیست و به زور زندگی روزمره خود را می گذرانند از چنین پاداشی نباید بهره مند باشند. ادعای این نظام در مورد برقراری اعدالت، چاپلوسی بیش نبوده و نیست چرا که اگر واقعا این نظام به دنبال حقوق کارگران واعدالت می بود نباید باز هم بعد از سالها چنین مشکلاتی پیش می آمد و حقوق یک عده افراد بدبخت ضایع می شد و کسی حق اعتراض ندارد چون طبعات این گونه اعتراض ها اخراج و در نهایت از بین رفتن سابقه 20 الی 30 ساله و افتادن به زندان خوهد بود.
نمایش پستها با برچسب شرکت اتوبوسرانی تبریز. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب شرکت اتوبوسرانی تبریز. نمایش همه پستها
۱۳۹۲ آذر ۱۱, دوشنبه
گزارشی از وضعیت حقوقی و کاری کارگران شرکت اتوبوسرانی تبریز
گزارش رسیده : لطفا این مطلب را پخش کنید تا شاید به گوش مسئولان و مردم برسد. پاداشی که حدود 4 یا 5 روز پیش بین رییس و بقیه مسئولان درجه یک شرکت اتوبوسرانی تبریز تقسیم شده حق کارگران زحمت کش این شرکت بوده ولی به جای دادن پاداش به کارگران مسئولان شرکت اتوبوسرانی تبریز آن را بین خود تقسیم کرده اند که مابین 750000 تومان تا 1500000 تومان بوده آیا این انصاف و عدالت است که کسانی که حقوقشان بالای 3 الی 10میلیون تومان می باشد این پاداش را دریافت کنند ولی کارگران بدبختی که شب تا صبح تاریکی و سرمای شبانه تبریز را در محیط باز تحمل می کنند و متصدی سوختگیری هستند و یا رانندگانی که در مسیر پر خطر بیارتی مشغول خدمت هستند و حقوق ماهانه اشان با تمام اضافه کاریها بیشتر از یک میلیون تومان نیست و به زور زندگی روزمره خود را می گذرانند از چنین پاداشی نباید بهره مند باشند. ادعای این نظام در مورد برقراری اعدالت، چاپلوسی بیش نبوده و نیست چرا که اگر واقعا این نظام به دنبال حقوق کارگران واعدالت می بود نباید باز هم بعد از سالها چنین مشکلاتی پیش می آمد و حقوق یک عده افراد بدبخت ضایع می شد و کسی حق اعتراض ندارد چون طبعات این گونه اعتراض ها اخراج و در نهایت از بین رفتن سابقه 20 الی 30 ساله و افتادن به زندان خوهد بود.
اشتراک در:
پستها (Atom)
